O Rasie
Pochodzenie rasy
W XIX w. w Niemczech istniały dwie odmiany owczarków: środkowoniemiecka i południowoniemiecka.
W 1884r skrzyżowano je ze sobą, później w celu uszlachetnienia rasy dodano jeszcze krew owczarka szkockiego collie.
Owczarek niemiecki jest najpopularniejszą rasą na świecie. To pies średniej wielkości - psy 60-65cm; suki 55-60cm FCI (długowłose są nieco większe) o wydłużonej sylwetce i mocnej budowie.
Owczarek ma tyle zalet, że trudno je wszystkie wymienić. Jest odważny, inteligentny, bezgranicznie oddany, wierny i posłuszny swemu panu. Zawsze czujny gotów bronić swego pana przed każdym najmniejszym zagrożeniem, nawet jeśli nie miał w tym kierunku żadnego przeszkolenia.
Pierwotnie owczarek niemiecki był psem pasterskim. Dziś jest wykorzystywany niemal w każdej dziedzinie: w wojsku, policji, straży granicznej, służbach celnych, jest psem lawinowym, gruzowym, ratownikiem wodnym, przewodnikiem niewidomych.
Ma silną osobowość, duży temperament i wesołe usposobienie. nie lubi samotności. Bardzo łatwo przystosowuje się do życia w mieszkaniu pod warunkiem, że zapewni mu się codzienny ruch na świeżym powietrzu. Może również mieszkać w kojcu, ale wymaga stałego kontaktu z domownikami. Dobrze czuje się w rodzinach z dziećmi, podporządkowuje się jednak tylko osobie dorosłej. Powinien być szkolony, uczy się szybko i z dużym entuzjazjem. Jednym słowem jest to PIES UNIWERSALNY. Dlatego też pies tej rasy powinien być nabywany u nieprzypadkowych hodowców, będących odpowiedzialnymi za jego wychowanie i pierwszy kontakt z człowiekiem.
Choroby rasy
Co to jest dysplazja stawów biodrowych?
Za podstawową choć nie jedyną przyczynę dysplazji, czyli nieprawidłowego wykształcenia i funkcjonowania stawów biodrowych uważa się obciążenia genetyczne. Dlatego osobniki dotknięte chorobą nie powinny być reproduktorami.
Istotne znaczenie dla pojawienia się dysplazji mają także warunki środowiskowe, sposób żywienia psa, tempo wzrostu, nieprawidłowości kąta nachylenia biodra, jak również rozwoju mięśni stawu i nadmierna ruchomość w stawie. Badania wykazują, że w jednym momencie na chorobę częściej zapadają szczenięta, które mają większą wagę.
Niepokojące objawy:
- usztywnienie przez zwierzę kończyn tylnych
- jednostronna, obustronna lub przemienna kulawizna kończyn
- kłopoty z wstawaniem, wskakiwaniem, zeskakiwaniem, wchodzeniem po schodach
- z powodu bólu może wystąpić drżenie tylnych partii mięśni obręczy miedniczej
- spadek apetytu
- drażliwość
- sztywny, chwiejny chód z częstym przystawaniem
- poruszanie się małymi kroczkami ze spuszczoną głową
Wyniki badania ocenia się według skali NORBERGA
- A1 - staw biorowy normalny
- A2 - staw biorowy prawie normalny
- B - staw biorowy podejrzany
- C1 - dysplazja
- C2 - dysplazja umiarkowana
- C3 - dysplazja ciężka
Żywienie
Sprawa żywienia psów stała się dużo łatwiejsza od czasu, kiedy pojawily się gotowe karmy.
Niestety na rynku polskim znalazły się pożywienia dla zwierząt pośredniej jakości. Ci, których nie stać na karmę dobrej jakości zaczynają podawać psu pożywienie przypadkowo nabyte.
Aby gotowe jedzenie wyszło zwięrzęciu na zdrowie, musi być przeznaczone dla danego wieku, danej wielkości i użytkowności psa.
Najczęściej spotykanym błędem popełnianym przez właścicieli psów jest mieszanie gotowych suchych karm, z jedzeniem domowym, czyli naprzemienne podawanie psu karmy suchej i domowego mięsnego posiłku.
Oczywiście nic się nie stanie jeśli pies raz w miesiącu dostanie inne jedzenie lub w czasie urlopu. Ale błędem numer 1 jest karmienie raz gotowym, a drugi raz domowym jedzeniem. Gotowe suche karmy są dokładnie zbilansowane pod względem zawartości mikroelementów, witamin i wszystkich innych skladników pokarmowych.
Największym grzechem głównym popełnianym przez właścicieli jest dokarmianie psów przy stole podczas posiłków ludzi. Ma to zły wpływ na psa ze względów żywieniowych i wychowawczych.